Χθες, ήρθε στο γραφείο κάποιος τσοπάνος. Του λέω·
-Πιστεύεις στο θεό;
-Πίστευα, λέει. Επάνω στην Πρέσπα, όταν Έβοσκα τα πρόβατα μου, πίστευα στο θεό. Αλλά ήρθε κάποιος “διάβολος” και είπε, ότι δεν υπάρχει θεός. Κι από τότε αμφιβάλλω αν υπάρχει.
-Ποιος είναι αυτός ό “διάολος”;
-Ένας ποιητής από την Αθήνα, πού ήρθε στο χωριό μας και μου λέει, “Πάππου, εσύ ακόμα πιστεύεις στο θεό;…”.
Τέτοιοι άθεοι λοιπόν ξαπλώθηκαν σήμερα και μέχρι τις στάνες, τα βουνά και τα λαγκάδια. Υπάρχουν τέτοιοι άθεοι, πού λένε ότι δεν υπάρχει θεός, δεν υπάρχει Χριστός, δεν υπάρχει Παναγιά, δεν υπάρχει τίποτα.
Και τι υπάρχει λοιπόν;
Πρέπει να κλείσετε τ΄ αυτιά σας σ΄ αυτά τα λόγια.
Ποιος τα παραδέχεται αυτά; Παραδέχεται κανείς, ότι μια εκκλησία Έγινε μόνη της; Όχι. Κάποιος μηχανικός τη σχεδίασε, ήρθανε μετά χτιστάδες, μαζέψανε πέτρες, μαζέψανε υλικά… Ένα σπίτι πού βλέπουμε κάποιος το Έχτισε. ‘Αλλά υπάρχει κ ΄ένα άλλο σπίτι, μεγάλο σπίτι, τεράστιο σπίτι. Το σπίτι αυτό είναι το σύμπαν. Αυτό ολόκληρο λοιπόν ποιος το Έχτισε; “Αν με πείσεις, ότι το σπίτι σου Έγινε μόνο του, αν με πείσεις ότι το ρολόι πού έχεις στο χέρι σου φύτρωσε μόνο του, τότε θα παραδεχτώ ότι και το σύμπαν μπορεί να Έγινε μόνο του… Είδατε εσείς σε κανένα χωράφι να φυτρώνουν ρολόγια; Εάν με πείσεις, ότι ή μηχανή πού θερίζεις ή το τρακτέρ Έγιναν μοναχά τους, αν με πείσεις ότι όλα αυτά τα πράγματα Έγιναν μόνα τους, τότε θα πεισθώ κι εγώ ότι κι ό κόσμος
π.Αυγουστίνος Καντιώτης
Ομιλία στον Ιερό Ναό του Αγ. Μάρκου Ευγενικού στην Κρυόβρυση Εορδαίαςπου έγινε την ημέρα της εορτής του Αγίου στις 19 Ιανουαρίου 1976 ημέρα Κυριακή
ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΣΠΙΘΑ αριθμός φύλ. 603 – σελ, 1