Μετά τή δοξολογική ἐκφώνηση, « Εὐλογημένη ἡ βασιλεία..», καί ὅταν ὁ ἱερέας ἤ ὁ διάκονος ἀρχίσει τά «Εἰρηνικά» (᾿Εν εἰρήνη τοῦ Κυρίου δεηθῶμεν), μποροῦμε νά καθίσουμε, καί θά σηκωθοῦμε ὅταν ἀρχίσουν οἱ ψάλτες νά ψάλουν τά «᾿Αντίφωνα»-(Ταῖς πρεσβείαις τῆς Θεοτόκου…) Καί τό «Σῶσον ἡμᾶς Υἱέ Θεοῦ..»
Θά μείνουμε ὄρθιοι μέχρι πού θά γίνει καί ἡ «Μικρή Εἴσοδος». Μετά τή Μικρή Εἴσοδο, καθόμαστε μέχρι πού νά ἀρχίσουν οἱ ψάλτες νά ψάλλουν τόν «Τρισάγιον ῞Υμνον», τό (῞Αγιος ὁ Θεός). ῞Οταν ἀρχίσει νά διαβάζεται τό ἀποστολικόν ἀνάγνωσμα, τότε καθόμαστε, γιά νά σηκωθοῦμε ὅταν θά διαβαστεῖ τό Εὐαγγέλιο τῆς ἡμέρας.
Μετά τό Εὐαγγέλιο, ὁ διάκονος ἤ ὁ ἱερέας λέγουν τήν «Εκτενῆ Δέηση», καί τότε μποροῦμε νά καθίσομε μέχρι πού νά τελειώσει ἡ δέηση καί θά ἐκφωνήσει ὁ λειτουργός, τήν ἐκφώνηση, (῞Οτι ἐλεήμων καί φιλάνθρωπος Θεός ὑπάρχεις…)
᾿Απ᾿ἐδῶ καί μπρός σηκωνόμαστε καί παρακολουθοῦμε μέ κατάνυξη τίς εὐχές πού διαβάζει ὁ ἱερέας, προετοιμαζόμενος γιά τήν τέλεση τῆς ἀναίμακτης Θυσίας. Μένομεν ὄρθιοι καί κατά τή διάρκεια τοῦ « Χερουβικοῦ ῾Υμνου» καί πρέπει νά ποῦμε ὅτι δέν εἶναι σωστό νά καθόμαστε τήν ὥρα πού οἱ ψάλτες ψάλλουν «οἱ τά Χερουβίμ μυστικῶς εἰκονίζοντες», ἐπειδή τά «Χερουβίμ»᾿ ὄρθια καί μέ φόβο καί τρόμο λατρεύουν τό Θεό. Πῶς ἐμεῖς καθόμαστε ἀφοῦ εἰκονίζομεν τά Χερουβίμ;
Θά μείνομε ὄρθιοι μέχρι πού θά τελειώσει ἡ «Μεγάλη εἴσοδος» καί ὅταν οἱ λειτουργοί εἰσέλθουν στό ῾Ιερό Βῆμα καί τοποθετήσουν τά «Τίμια Δῶρα» πάνω στήν ῾Αγίαν Τράπεζαν καί ἀρχίσουν νά λέγουν τήν «᾿Εκτενῆ δέηση», τότε μποροῦμε νά καθίσομε μέχρι τήν ἐκφώνηση «Διά τῶν οἰκτιρμῶν..»
᾿Από τή στιγμή αὐτή μένομε ὄρθιοι καί παρακολουθοῦμε μέ κατάνυξη καί προσοχή τήν προετοιμασία καί τόν καθαγιασμό τῶν Τιμίων Δώρων σέ Σῶμα καί Αἷμα Χριστοῦ.
῎Ετσι στεκόμενοι τήν ὥρα τοῦ « ᾿Εξαιρέτως» μνημονεύομεν καί παρακαλοῦμεν γιά ὅσους θυμόμαστε, ζωντανούς καί κεκοιμημένους, καί ὅταν ὁ λειτουργός εὐλογήσει τό ἐκκλησίασμα καί ἐκφωνήσει,: (Καί ἔσται τά ἐλέη τοῦ μεγάλου Θεοῦ…) , καθόμαστε μέχρι νά τελειώσει τήν δέηση καί σηκωνόμαστε γιά νά ἀπαγγείλομε τό «Πάτερ ἡμῶν»
᾿Από τή στιγμή αὐτή καί μπρός πρέπει νά στεκόμαστε γιατί εἶναι παρών, μπροστά μας, ὁλόσωμος ὁ Χριστός περιμένοντας ὅλους ἑμᾶς νά τόν μεταλάβομε γιά νά μᾶς ἁγιάσει, νά μᾶς θεώσει.
Αὐτή τήν περίοδο γίνεται ἡ προετοιμασία, μέ προσευχή, τόσο τοῦ ἱερέα ὅσο καί τῶν πιστῶν πού θά κοινωνήσουν.
Πρέπει νά εἴμαστε ὄρθιοι καί κατά τή διάρκεια τῆς Θείας μετάληψης ἀπό τούς πιστούς. Εἶναι ἀσέβεια νά εἶναι ὁ Χριστός ἐνώπιόν μας, νά προσφέρεται γιά τή σωτηρία τοῦ κάθενός μας καί ἐμεῖς νά καθόμαστε.
῎Αν αὐτές οἱ σύντομες ὑποδείξεις ἐφαρμοστοῦν, σίγουρα θά ὑπάρχει ὁμοιομορφία στίς ἀκολουθίες μας.
Είθε ο Χριστός μας να σώσει και να αγιάσει τις ψυχές μας. Αμήν
