Γέροντα, ποια είναι τά χαρακτηριστικά τού αδύνατου λογισμού;
– Τί εννοείς; Πρώτη φορά το ακούω αυτό.
– Είχατε πει, το να βάλη κανείς αριστερό λογισμό, να παρεξήγηση μια συμπεριφορά…
– Καί το είπα αδύνατο λογισμό αυτό;
– Θυμήθηκα εκείνον πού ήθελε να μείνη κοντά σας ως υποτακτικός καί τοϋ είπατε: ¨Δέν σέ κρατώ, γιατί έχεις αδύνατο λογισμό.
– Όχι, δέν το είπα έτσι. ¨Δέν σέ παίρνω, τοϋ είπα, για υποτακτικό, γιατί δέν έχεις υγεία πνευματική. ¨Τί θά πή υγεία πνευματική; μέ ρωτάει. ¨Δέν έχεις καλούς λογισμούς, τοϋ λέω.
Σάν άνθρωπος θά έχω τά κουσούρια μου, καί σάν καλόγερος τόσα χρόνια θά έχω καί μερικές αρετές. Αν δέν έχης καλό λογισμό, θά βλάπτεσαι καί από τά κουσούρια μου καί από τις αρετές μου. Γιά ένα μικρό παιδί μπορεί νά πή κανείς ότι έχει αδύνατο λογισμό, γιατί είναι ακόμη ανώριμο, όχι όμως γιά έναν μεγάλο.
– Όλοι οί μεγάλοι, Γέροντα, είναι ώριμοι;
– Μερικοί άπό το κεφάλι τους δέν ωριμάζουν. Άλλο, αν δέν τους κόβη. Όταν κάποιος δέν κινήται απλά, ό λογισμός του πηγαίνει στο κακό καί όλα τά παίρνει στραβά. Αυτός δέν έχει υγεία πνευματική καί δέν βοηθιέται ούτε άπό το καλό. Βασανίζεται καί μέ το καλό.
Γέροντος Παϊσίου Αγιορείτου,Λόγοι Γ’, Πνευματικός Αγώνας