Η πρόνοια του Θεού δεν αναιρεί την ελευθερία μας. Ο πατέρας σου αναιρεί την ελευθερία σου, όταν από αγάπη σε βοηθά ή καμιά φορά σε μαλώνει και σε τιμωρεί; Όχι βέβαια. Όταν βλέπουμε τις ευλογίες του Θεού στη ζωή μας, συγκινούμαστε και γεμάτοι ευγνωμοσύνη Τον ευχαριστούμε.
Ο Θεός κάθε στιγμή μάς προστατεύει και μας καθοδηγεί. Στην άλλη ζωή ο άγγελός μας θα μας δείξει τις πολλές παρεμβάσεις του Θεού στη ζωή μας. Τότε θα δούμε πως οι δυσκολίες και οι θλίψεις αυτής της ζωής μάς ωφέλησαν κι αυτές.
Είχε πει ο Χριστός (Ιωάν. 15,22): «ο Πατέρας μου κάθε κλήμα που φέρει καρπό το καθαρίζει, για να φέρει περισσότερο καρπό». Ένα παράδειγμα της ευεργεσίας του πόνου μάς το δίνει καθαρά ο απόστολος Παύλος στη Β΄ προς Κορινθίους επιστολή του (12,7). Εκεί γράφει ότι ο Χριστός επέτρεψε να έχει ο ίδιος, αν και απόστολος, αρρώστια αθεράπευτη, για να μην υπερηφανεύεται λόγω των πολλών αποκαλύψεων του Θεού σ’ αυτόν.
Όπως στο σκάκι η κάθε κίνηση του ενός παίχτη έχει πολλές δυνατότητες απάντησης από τον άλλο παίχτη, έτσι κι ο Θεός πίσω από κάθε κίνηση και απόφασή μας έχει πολλές δυνατότητες να εκδηλώσει την αγάπη Του. Ήσουν π.χ. καλύτερος στη θετική κατεύθυνση κι όμως διάλεξες να σπουδάσεις τη θεωρητική, ο Θεός και τότε δε σε εγκαταλείπει, αλλά σε βοηθά και σε ενισχύει να πετύχεις.
Ο Θεός μας προστατεύει εκεί που δε φθάνουν οι δυνάμεις μας. Όσα ζητήματα εμείς μπορούμε να τα επηρεάσουμε τα αφήνει στη δική μας ελευθερία. Ο Θεός δε μας θέλει αδρανείς και παθητικούς δέκτες των αποφάσεών Του, αλλά συνεργάτες Του. Δεν υπάρχει η μοίρα ή το μουσουλμανικό κισμέτ. Αν κάποιος γίνει αλκοολικός ή ναρκομανής και πεθάνει, τότε ο Θεός φταίει;
Ο Θεός προγνωρίζει τη Μετάνοια κάποιων και γι’ αυτό τους βοηθά. Στην Κόρινθο π.χ. ο Θεός είπε στον απόστολο Παύλο, που φοβήθηκε από τις απειλές των Ιουδαίων, να παραμείνει εκεί να συνεχίσει την ιεραποστολή, γιατί Αυτός θα είναι κοντά του και γιατί εκεί υπάρχει πολύς λαός δικός Του (Κορ. 18,10).
πηγη orthodoxy.blogspot.gr