Πρόκειται για ξεχωριστή ακολουθία που εσφαλμένα σήμερα, στους περισσότερους ιερούς Ναούς, έχει ενταχθεί στο τέλος της ακολουθίας του Όρθρου ή,
ακόμη χειρότερα, μέσα στη Θεία Λειτουργία, πολλές δε φορές και πριν το τέλος της.
Η ακολουθία της Αρτοκλασίας διαβάζεται στο πέρας του Μεγάλου Εσπερινού, και δη των Ολονυκτιών! Αυτό άλλωστε μας συμμαρτυρεί η εκκλησιαστική μας Ιστορία και η Λειτουργική μας Παράδοση.
Ποτέ δεν εντάχθηκε μέσα στα πλαίσια άλλης ακολουθίας ή και της Θείας Λειτουργίας,
έστω και με την πρόφαση της δικαιολογίας ότι συνέβαινε για να είναι παρόντες όσοι έκαμναν και προσέφεραν αυτά τα ¨δώρα¨ του άρτου!
Ειδικά δε σήμερα, η συνήθεια να διαβάζεται η Αρτοκλασία στο πέρας της Θείας Λειτουργίας και πριν την απόλυσή της, επειδή τότε, ενδεχομένως, έχουν προσέλθει οι προσφέροντες τα ¨δώρα ταύτα¨
ή επειδή προτάσσεται χρονικά το σημείο ένεκα του αυξημένου αριθμού του εκκλησιάσματος σε σχέση με άλλη ώρα, και μόνον αυτό, αποφαίνεται περίτρανα ότι δεν κατεχόμαστε από ουδεμία λειτουργική σύμπνοια και εκκλησιαστική αγωγή!
Προσοχή λοιπόν!
Στο πέρας του Μεγάλου Εσπερινού η Αρτοκλασία και ποτέ άλλοτε!
Δημήτριος Π. Λυκούδης
πηγη askitikon.eu