Η Χλόη Λιάσκου υπήρξε το πανέμορφο γλυκό κopίτσι στα μιούζικαλ του Γιάννη Δαλιανίδη. Έχει μετρήσει πολλά χιλιόμετρα τόσο στον κινηματογράφο όσο και στο θέατρο και σίγουρα στην περίπτωση της τίποτα δεν έγινε τυχαία.
Ήταν η Ανίτα στα «101 σκυλιά της Δαλματίας», η Ντόλυ στον θρυλικό «Νόμο 4000», η Μαίρη Αγγέλου στο «Μερικοί το προτιμούν κρύο» και πολλά άλλα. Η Καλλιόπη όπως είναι το πραγματικό της ήταν ένα από τα αγαπημένα παιδιά του Δαλιανίδη και αποτέλεσε χωρίς αμφιβολία μία από τις πιο εντυπωσιακές παρουσίες της μεγάλης οθόνης.
Το ξανθό κopίτσι των ταινιών «Κάτι να καίει», «Κopίτσια για φίλημα» και «Μερικοί το προτιμούν κρύο» πάντοτε έφερνε χολιγουντιανό αέρα σε όλες τις εμφανίσεις της αλλά όταν έκανε οικογένεια αποφάσισε να κλείσει την πόρτα της δόξας πίσω της μια για πάντα.
Η ίδια ήταν ανήλικη όταν υπέγραψε συμβόλαιο στην κορυφαία εταιρία παραγωγής της εποχής, τη Φίνος Φιλμ. Μεγάλωσε στην Αθήνα, ορφανή από πατέρα, καθώς πέθανε λίγο μετά τη γέννηση της. Την ανακάλυψε ο Νίκος Κούνδουρος, στα 13 της χρόνια την εποχή που σπούδαζε στη σχολή χορού Ζουρούδη και σύντομα έγινε ένα από τα πρώτα ονόματα στο χώρο του θεάματος.
]
Η Χλόη Λιάσκου σήμερα έχει αφοσιωθεί στην οικογένεια της. Παντρεύτηκε όταν ήταν ακόμη ανήλικη τον καθηγητή της σχολής της, Λάμπρο Κωστόπουλο. Η ίδια είχε πει σε συνέντευξή της: «Ήταν και καθηγητής μου στη σχολή και υπήρχε όλο αυτό το “κλίμα” του Πυγμαλίωνα», τόνισε η ίδια.
H μητέρα της ήταν αντίθετη, αφού ο Λάμπρος Κωστόπουλος ήταν 17 χρόνια μεγαλύτερος και είχε παντρευτεί ήδη μία φορά στο παρελθόν. Έτσι, ο γάμος έγινε με απόφαση δικαστηρίου. Από το γάμο της με τον Λάμπρο Κωστόπουλο, απέκτησε δύο παιδιά.
Η ίδια έκανε ακόμα ένα παιδί, το οποίο δυστυχώς «έχασε» όταν εκείνο ήταν 4 ετών. Το άτυχο αγοράκι έπασχε από υποξαιμία του εγκεφάλου και δεν κατάφερε να κρατηθεί στη ζωή. Από το 1971 και για 12 συνεχή χρόνια εργάστηκε στο Εθνικό θέατρο, ενώ αργότερα, το διάστημα 1991-1996, παρουσίαζε στην ΕΡΑ2 την εκπομπή «Εν αρχή είναι ο έρωτας». Σήμερα ζει στα νότια προάστια αποφεύγοντας τις συνεντεύξεις και τις δημόσιες εμφανίσεις.
πηγη filoitexnisfilosofias.com
