Χρόνια μετά από την μέρα που η αγαπημένη ηθοποιός Γεωργία Αποστόλου «έφυγε» από τη ζωή. Το τελευταίο διάστημα είχε αποφασίσει να απέχει από τα φώτα της δημοσιότητας, ωστόσο ο θάνατος της έγινε πρωτοσέλιδο.
Όπως καταλαβαίνετε η οικογένεια της δεν μπορεί να συμβιβαστεί με το τραγικό γεγονός που τους χτύπησε την «πόρτα» ξαφνικά. Ο θάνατος της συγκλόνισε τον πατέρα της, Νίκο Αποστόλου, ο οποίος προκαλεί ρίγη συγκίνησης κάθε φορά που μιλά για την κόρη του.
«Πόνεσα και πονάω, αλλά για μένα δεν έχει φύγει. Δεν της άρεσε αυτός ο κόσμος, και πήγε στον δικό της. Ήταν ένα αγγελούδι, έκανε φτερά και έφυγε», δήλωσε πριν λίγο καιρό ο πατέρας της χωρίς να κρύβει τον πόνο του.
Όσο περνά ο καιρός ο πόνος του μεγαλώνει με εκείνον να ψάχνει τρόπους για να επικοινωνήσει μαζί της. «Εγώ επικοινωνώ μαζί της, σαν να είμαι ξύπνιος κι εκείνη να είναι ζωντανή, μου μιλάει και της μιλάω σαν να μην έχει φύγει, καταλάβατε; Πήγε στον δικό της κόσμο. Μου το έλεγε, δεν της άρεσε ο κόσμος αυτός. Να σκεφτείτε ότι ακόμη δεν ξέρω από τι έφυγε» είπε χαρακτηριστικά.
Σύμφωνα με το περιοδικό Χάι ο κος Αποστόλου είναι αποφασισμένος να κάνει τα πάντα για να τιμά τη μνήμη της, αφού ήταν ό,τι σημαντικότερο είχε στη ζωή του. Μάλιστα είχε πάρει θέση σε όλα εκείνα που είχαν ακουστεί σχετικά με το ότι η κόρη του τους τελευταίους μήνες προτού φύγει από τη ζωή έδινε τη δική της μάχη με τον καρκίνο.
«Μάνα μου, επειδή μ’ αγαπούσε δεν μου έλεγε τίποτα. Μπορεί να είχε και από αυτό τον καρκίνο, δεν ξέρω. Ένα μήνα είχε χάσει τη φωνή της, και δεν έβγαζε κιχ. Το μόνο που ξέρω είναι ότι πίστευε πολύ. Οικονομικά πέρναγε, αλλά εγώ τη βοηθούσα όσο μπορούσα, λες να μην ήξερα εγώ;
Το ότι δεν ήταν στο σπίτι δεν σήμαινε τίποτα. Τη βοηθούσα κι εγώ στο ενοίκιο, γιατί τελευταία είχε σταματήσει από τη δουλειά», είχε δηλώσει ο κος Αποστόλου.
ΤΟ ΣΗΜΕΙΩΜΑ ΠΟΥ ΑΦΗΣΕ Η 43ΧΡΟΝΗ ΗΘΟΠΟΙΟΣ:
«Ο,τι γίνει για εμένα-εννοούσε την κηδεία- θέλω να γίνει σε πολύ κλειστό οικογενειακό κύκλο. Δεν θέλω προβολή. Όσο για τον τάφο μου θα βάλετε ό,τι πιο απλό και αφήστε τα άλλα.Ήταν πολύ σεμνή, ταπεινή, ήταν ό,τι καλό υπάρχει. Πίστευε πολύ. Ήταν πολύ της θρησκείας».
ΗΤΑΝ ΣΑΝ ΝΑ ΕΠΙΔΙΩΚΕ ΝΑ ΦΥΓΕΙ-ΔΕΝ ΤΗΣ ΑΡΕΣΕ ΑΥΤΟΣ Ο ΚΟΣΜΟΣ:
«Πρέπει να το ήξερε τουλάχιστον δυο μήνες πριν. Είναι σαν να το επιδίωκε. Ήθελε να φύγει. Δεν της άρεσε αυτός ο κάτω κόσμος. Ήθελε να πάει στον δικό της κόσμο. Ήταν σαν να το επιδίωκε αφού δεν ήθελε να μάθει κανένας τίποτα, ούτε ο πατέρας της και η μάνα της. Δεν ήθελε να πάει σε νοσοκομείο, δεν ήθελε να πάει γιατρός εκεί να την εξετάσει. Ήθελε να μην μας στεναχωρήσει, να μην μας πληγώσει και να φύγει μόνη της. Δεν μπορώ να πω ότι αυτοκτόνησε, αλλά έτσι όπως είχε καταντήσει περίμενε να πεθάνει. Οπότε σαν να το ήθελε. Είχε γίνει σχεδόν ένα ράκος και δεν ήθελε ούτε να την δούμε».
ΗΘΕΛΕ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΚΑΛΟΓΡΙΑ ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΤΗΝ ΑΦΗΣΑ:
«Ήθελε να γίνει καλόγρια αλλά δεν την άφησα εγώ. Της λέω άμα γίνεις καλόγρια ξέχασε με και θα σε ξεχάσω. Λίγο πριν φύγει, 15 -20 μέρες, επικοινώνησε με τη μαμά της τηλεφωνικώς και της λέει μαμά εγώ θα πάω για λίγες μέρες στο μοναστήρι και από εκεί θα φύγω και θα πάω στην Αμερική. Ψέματα! Για να χάσουμε τα ίχνη της. Για να μην ξέρουμε που βρίσκεται. Την ψάχναμε να την βρούμε σε όλα τα νοσοκομεία και τις κλινικές της Ελλάδας και εκείνη ήταν στο σπίτι της κλεισμένη μέσα μαζί με το σκυλάκι της. Έφυγε μαζί με το σκυλάκι τη�� τον Φάτσα. Ήταν νεκρή 2-3 μέρες στο σπίτι της».
ΠΩΣ ΑΝΑΚΑΛΥΨΕ ΟΤΙ ΕΙΧΕ ΠΕΘΑΝΕΙ Η ΓΕΩΡΓΙΑ:
«Το σπίτι που έμενε ήταν διώροφο και η γυναίκα που έμενε κάτω την βοηθούσε. Ανέβηκε απάνω να την βοηθήσει και βρήκε κλειδωμένα. Όπως μου είπαν και έμαθα, πήρε την αστυνομία και σπάσαν την πόρτα και την βρήκαν. Την βρήκαν να “κοιμάται”. Είχα να επικοινωνήσω προσωπικώς και τηλεφωνικώς μαζί της από τις 3 Ιανουαρίου του 2016 που είχε τα γενέθλια της πριν λίγους μήνες. Είχε εξαντληθεί από την νηστεία. Μέσα σε μικρό χρονικό διάστημα είχε χάσει 25 κιλά. Από την πολλή εξάντληση και την αδυναμία είχε χάσει σχεδόν και τη φωνή της και δεν σήκωνε το τηλέφωνο για να μην την ακούσω γιατί δεν μπορούσε να μιλήσει. Δεν ήθελε να πάει γιατρός στο σπίτι να την εξετάσει και τελικά έπαθε ανακοπή και τελείωσε. Δυο τρεις μέρες πριν φύγει πήρε τηλέφωνο τη μαμά της ο Άρης ο σπιτονοικοκύρης της και μας λέει “κοιτάξτε τι θα κάνετε, η Γεωργία είναι πολύ σοβαρά”(…) Εγώ τουλάχιστον το αποκλείω να έφυγε από καρκίνο. Μπορεί βέβαια και να μην μας το έλεγε».
ΜΟΛΙΣ ΤΟ ΕΜΑΘΑ ΗΘΕΛΑ ΝΑ ΔΩΣΩ ΤΕΛΟΣ ΣΤΗ ΖΩΗ ΜΟΥ-ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΩ ΑΚΟΜΑ ΜΑΖΙ ΤΗΣ:
«Μόλις έμαθα ότι πέθανε η Γεωργία ήθελα να πηδήξω από το αυτοκίνητο για να δώσω τέλος στη ζωή μου(…)Είναι λίγες οι ώρες του ύπνου μου. 2-3 ώρες.. και σε αυτό το μικρό διάστημα, βλέπω και επικοινωνώ μαζί της. Οπότε είναι σαν να ζει. Δηλαδή πιο πολύ την βλέπω τώρα και επικοινωνώ, παρά όταν ήταν εν ζωή. Το καταλαβαίνετε τι σημαίνει; Ήταν το διαμάντι, ο θησαυρός μου. Ο,τι πολυτιμότερο υπάρχει στον κόσμο ήταν για εμένα η Γεωργία. Το καταλαβαίνετε αυτό; Εκτός από όλα τα άλλα –όχι ότι δεν αγαπώ τα άλλα μου παιδιά- ήμασταν ο ένας η αδυναμία του άλλου(…)Δεν πέθανε η Γεωργία! Έφυγε ο άγγελος μου, έκανε φτερά. Τώρα αν ήταν λίγο ματωμένα τα φτερά… Θα μου λείψει η περηφάνια, η αγάπη της…Έφυγε το πολυτιμότερο που υπήρχε στον κόσμο. Τους παρακάλεσα και μου άνοιξαν τον τάφο και μπήκα μέσα και την αγκάλιαζα και την φίλαγα. Το διαμάντι μου… Ο άγγελός μου, το λουλούδι μου».
Πηγή : stroumfaki.gr star.gr
