Έχει την ίδια άγνοια κινδύνου που είχε όταν πήγαινε στη λαϊκή και τα έπαιρνε όλα λειψά για να σου πάρει και για το δικό σου σπίτι!
Έχει την ίδια άγνοια κινδύνου που είχε όταν δούλευε σαν σκυλί για να μην σου λείψει τίποτα τσακίζοντας το σώμα και τις αντοχές του!
Έχει την ίδια άγνοια κινδύνου που είχε όταν ερχόταν με πέντε συγκοινωνίες, ό,τι καιρό και να είχε, να σου προσέξει τα παιδιά! Να στα φροντίσει με ιώσεις, με δυσκολίες, με «όλα τα καλά».
Την ίδια άγνοια κινδύνου που χρόνια τώρα έχει και βγαίνει έξω μόνος, και φροντίζει τον εαυτό του μόνος, κι έχει κάνει παρέες στο ΚΑΠΗ και στην πλατεία, γιατί εσύ πάντα δουλεύεις και δεν προλαβαίνεις.
Δεν είναι «γέρος» και «γριά», δεν είναι όλα τα κοσμητικά που του έχεις φορέσει! Είναι ο πατέρας σου, η μάνα σου, ο παππούς σου, η γιαγιά σου, ο συγγενής σου, ο γείτονας!
Γι’ αυτό, όσο δίκιο κι αν έχεις που φωνάζεις για το καλό του, βούτα τη γλώσσα στο μυαλό. Εσύ κι εγώ τους υποχρεώσαμε για την επιβίωση στην άγνοια κινδύνου και τώρα τους ζητάμε προσαρμοστικότητα, αντίληψη, αλλαγή, με άμεση εφαρμογή. Σαν να πατάμε κουμπάκια.
Όσες χρειάστηκε να σου πουν κι εσένα να μην κάνεις κάθε μαλακία που έκανες και ήρθαν να σε ξεμπλέξουν, να σε φροντίσουν και να σε κανακέψουν! Δεν είναι «ο γέρος κι η γριά». Είναι κάποιου μάνα και πατέρας. Δεν είναι το πακέτο που σε βαραίνει, ανόητε!
Κι αν δεν τους έχεις χάσει, δεν ξέρεις τι αξία έχουν αυτές οι λέξεις! Δεν έχεις ιδέα! Άντε γιατί πήξαμε στους μάγκες…
Θανάσης Καρτερός
* Το κείμενο αναρτήθηκε στο Διαδίκτυο από έναν γιατρό. Χέρι με χέρι έφτασε και στα δικά μου χέρια. Τα social media μπορούν να είναι και δίκτυα φωτός
Πηγή: Aυγή
