Σύμφωνα με πληροφορίες από protothema.gr, η κηδεία του Χρήστου Κυρίτση θα τελεστεί τη Δευτέρα 2 Ιουνίου στο Νεκροταφείο Ζωγράφου. Την τελευταία του πνοή σε ηλικία 90 ετών άφησε ο δημοσιογράφος, Χρήστος Κυρίτσης.
Ο Χρήστος Κυρίτσης γεννήθηκε στην Αθήνα το 1935 και είχε καταγωγή από το χωριό Σέλτσι Αργυροκάστρου. Αφού ολοκλήρωσε τις γυμνασιακές του σπουδές, εισήχθη στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, απ’ όπου και αποφοίτησε, ασκώντας μετέπειτα τη δικηγορία για πολλά χρόνια, παράλληλα με τη δημοσιογραφία.
Ξεκίνησε τη δημοσιογραφική του σταδιοδρομία το 1961 από την εφημερίδα Καθημερινή. Στη συνέχεια εργάστηκε στις εφημερίδες Μεσημβρινή, Ελληνικός Βορράς, Ακρόπολις, Ελεύθερος Τύπος, στη Γενική Γραμματεία Επικοινωνίας και Ενημέρωσης και τέλος στην εφημερίδα Αδέσμευτος Τύπος, απ’ όπου και συνταξιοδοτήθηκε.
Καθ’ όλη τη διάρκεια της δημοσιογραφικής του διαδρομής εργάστηκε στο ρεπορτάζ του υπουργείου Δικαιοσύνης και το δικαστικό ρεπορτάζ, ενώ διετέλεσε και συντάκτης του υπουργείου Γεωργίας. Στο διάστημα των σαράντα και πλέον ετών που διήρκησε η σταδιοδρομία του, κάλυψε όλες τις μεγάλες πολιτικές δίκες, οι οποίες συντάραξαν το πανελλήνιο. Υπήρξε αγαπητός και προσηνής συνάδελφος, με τις ιδιότητές του αυτές να τον οδηγούν στην ενεργή ενασχόληση με τον συνδικαλισμό, αναφέρει η ανακοίνωση της ΕΣΗΕΑ.
Αρχικά εκλέχτηκε εκπρόσωπος των δημοσιογράφων στον Αδέσμευτο Τύπο και στη συνέχεια διετέλεσε μέλος του Α’βαθμίου Πειθαρχικού Συμβουλίου. Από το 1997, εκλέχθηκε μέλος του Δ.Σ. της ΕΣΗΕΑ για 8 θητείες (16 χρόνια). Κατά την περίοδο 2015-2017 διετέλεσε Β’ Αντιπρόεδρος του ΔΣ της ΕΣΗΕΑ με διακριτό έργο για τον κλάδο.
Όπως αναφέρει η ανακοίνωση της ΕΣΗΕΑ: ο Χρήστος Κυρίτσης υπήρξε ένας δημοσιογράφος απόλυτα καταρτισμένος, με ήθος και γνώσεις. Αγωνίστηκε σκληρά προς όφελος των συναδέλφων του και απέκτησε δίκαια το σεβασμό και την εκτίμηση όλων. Άνθρωπος βαθιά θρησκευόμενος, αντλούσε, όπως έλεγε, από τη χριστιανική διδασκαλία γαλήνη ψυχής, καταλλαγή των παθών και αγάπη για τον πλησίον. Την αγάπη αυτή την εξέφραζε χειροπιαστά στους συνάδελφους που δοκιμάζονταν, χωρίς ποτέ να το δημοσιοποιεί.
Το Διοικητικό Συμβούλιο της ΕΣΗΕΑ αποχαιρετά τον δημοσιογράφο, τον φίλο, τον συνοδοιπόρο στους δίκαιους αγώνες. Θερμά συλλυπητήρια στην οικογένεια και τους οικείους του, καταλήγει η ανακοίνωση της ΕΣΗΕΑ.
Η κηδεία του Χρήστου Κυρίτση θα τελεστεί τη Δευτέρα 2 Ιουνίου στις 14:00, στο Νεκροταφείο Ζωγράφου.
Λύθηκε το μυστήριο 26 χρόνια μετά: Γι’αυτό εξαφανίστηκε ο Δημήτρης Λιαντίνης, το ημερολόγιο που βρέθηκε και η προφητεία
Ο Δημήτρης Λιαντίνης ανέβηκε τον Ταΰγετο 14 φορές μέχρι να βρει το σημείο που θα άφηνε την τελευταία του πνοή το 1998. Η αυτοκτονία του καθηγητή είναι η πιο περίεργη που κλήθηκαν ποτέ να ερευνήσουν οι αστυνομικοί ρεπόρτερ. Ο ίδιος είχε κάνει πολλές αναφορές στα βιβλία του προγενέστερα.
Μία από αυτές είναι στη σελίδα 235 του βιβλίου «Έξυπνον Ενύπνιον»: «Εάν ο θάνατος ενσκήπτει σαν γεγονός βίαιο και τραχύ (factum brutum) και αποσβολώνει την ανθρώπινη εμπειρία, τούτο δεν οφείλεται στη φύση του θανάτου, αλλά στη στάση του ανθρώπου. Δεν είναι βάναυσος ο θάνατος, αλλά ο τρόπος με τον οποίο μεταχειρίζεται ο άνθρωπος τη ζωή είναι αδέξιος και σκαιός…».
Οι Προγενέστερες Αναφορές στο Σχέδιο του
Αρκετά χρόνια πριν εγκαταλείψει τα εγκόσμια, ο Λιαντίνης προετοίμαζε τον τρόπο με τον οποίο θα συμβεί το τέλος του. Μέσα από μαρτυρίες κοντινών του και τη δημοσιογραφική έρευνα προκύπτει ότι ο καθηγητής ανησυχούσε κυρίως για το πώς θα συμβεί, πού και πότε. Ήθελε να επιλέξει ο ίδιος την ώρα και τον τρόπο του τέλους του. «Φεύγω αυτοθέλητα. Αφανίζομαι όρθιος, στιβαρός και περήφανος. Ετοίμασα τούτη την ώρα βήμα – βήμα ολόκληρη τη ζωή μου», έγραψε στην επιστολή του προς την κόρη του, Διοτιμία, πριν χαθεί για πάντα.
Δεν θα μάθουμε ποτέ αν ο ίδιος φοβήθηκε τις τελευταίες του στιγμές στον Ταΰγετο, στα 2240 μέτρα υψόμετρο. Μπορούμε όμως να πούμε με βεβαιότητα ότι έγραψε τον επίλογο της ζωής του με τον δικό του τρόπο και δεν υποχώρησε. «Θα πεθάνω, Θάνατε, όχι όταν θελήσεις εσύ, αλλά όταν εγώ θα θελήσω. Σε τούτη την έσχατη ολική πράξη, δεν θα γίνει το δικό σου, αλλά το δικό μου», αναφέρει στο βιβλίο του «Γκέμμα.
Τα Πειστήρια που Άφησε Πίσω του
Το σημειωματάριό του βρέθηκε μετά την εξαφάνισή του, μαζί με άλλα πειστήρια της πράξης του, τα οποία άφησε σε σημεία εύκολα να βρεθούν. Πάνω στο γραφείο του άφησε το γράμμα προς την κόρη του και δίπλα ένα ανοιχτό βιβλίο που έδειχνε μια αναπαράσταση της γυναίκας του Καίσαρα, που είχε δει όνειρο ότι εκείνος πέθαινε.
Στο κομοδίνο δίπλα στο κρεβάτι του άφησε το «Η ζωή εν τάφω» του Στρατή Μυριβήλη. Στο τέλος του βιβλίου είχε σημειώσει: «Αύριο είναι η μεγάλη μέρα» και δίπλα την ημερομηνία 31/5/1998. Στο τραπέζι άφησε το ρολόι, τον αναπτήρα του, τα προσωπικά του αντικείμενα και οδηγίες για τα λεφτά και τους λογαριασμούς του.
Το Τελευταίο Ταξίδι
Την επόμενη μέρα έφυγε από το σπίτι του για τη Σπάρτη, όπου άφησε το αυτοκίνητό του και πήρε ταξί για το καταφύγιο στον Ταΰγετο. Ενημέρωσε τον ταξιτζή να μην τον περιμένει να επιστρέψει, όπως είχε γίνει τις προηγούμενες φορές που τον είχε αφήσει εκεί. Το μεσημέρι, κατά τις 2, άρχισε να ανεβαίνει το μονοπάτι για τον Προφήτη Ηλία στην κορυφή του βουνού.
Μετά από εκεί κανείς ποτέ δεν τον είδε νεκρό ή ζωντανό.
Ο Επίλογος ενός Διορατικού Αυτόχειρα
Η εύκολη προσέγγιση είναι να θεωρήσει κανείς ότι ο Λιαντίνης προχώρησε σε μια ανώφελη θυσία. Το δύσκολο είναι να κατανοήσει κανείς, μέσα από μελέτη, το τελευταίο μήνυμα ενός ανθρώπου που ακόμα και δύο χρόνια μετά τον χαμό του αναγνωρίζεται συλλογικά ως ο πιο διορατικός αυτόχειρας.
ΠΗΓΗ : athensmagazine.gr
Το διαβάσαμε εδώ mynews247.gr
