Σεβάσου τους γονείς σου (Μικρή ιστορία που αξίζει να διαβάσεις)
Μετά τον θάνατο του πατέρα του, ο γιος αποφάσισε να αφήσει τη μητέρα του σε ένα γηροκομείο και την επισκεπτόταν περιστασιακά.
Μια μέρα δέχτηκε ένα τηλεφώνημα από το γηροκομείο… «Η μαμά είναι πολύ σοβαρά… παρακαλούμε ελάτε να τη δείτε». Ο γιος πήγε και βρήκε τη μητέρα του σε κρίσιμη κατάσταση, στο κρεβάτι της, έτοιμη να φύγει από τη ζωή.
Τη ρώτησε: «Μαμά, τι μπορώ να κάνω για σένα;»
Η μαμά απάντησε… «Σε παρακαλώ, βάλε ανεμιστήρες στο γηροκομείο, δεν υπάρχουν… Και βάλε κι ένα ψυγείο για να διατηρούνται καλύτερα τα τρόφιμα, γιατί πολλές φορές κοιμήθηκα νηστική».
Ο γιος έμεινε έκπληκτος και τη ρώτησε: «Μαμά, όσο ήσουν εδώ δεν παραπονέθηκες ποτέ, τώρα που σου μένουν λίγες ώρες ζωής μου τα λες όλα αυτά, γιατί;»
Η μαμά απάντησε… «Δεν πειράζει παιδί μου, εγώ τα κατάφερα με τη ζέστη, την πείνα και τον πόνο. Όταν όμως τα παιδιά σου σε στείλουν εδώ, φοβάμαι πως εσύ δεν θα τα καταφέρεις!»
Τον προειδοποίησε με έντονο τρόπο να προσέξει τι αφήνει πίσω του και είπε ότι γι’ αυτό θέλει να εκσυγχρονίσει το γηροκομείο, γιατί φοβάται πως μια μέρα, ίσως τα παιδιά του τον εγκαταλείψουν εκεί και ζήσει ό,τι έζησε εκείνη. Τα τελευταία της λόγια ήταν: «Ό,τι δίνεις, αυτό και παίρνεις».
Ο ρόλος της μητέρας
Όσο χρονών κι αν είμαστε, η μητέρα μας είναι ο άνθρωπός μας, το καταφύγιό μας. Γι’ αυτό και την χρειαζόμαστε πάντα, σε κάθε ηλικία.
Τους πρώτους μήνες της ζωής μας η μητέρα είναι το παν για μας, είναι όλος μας ο κόσμος. Τα πρώτα χρόνια της ζωής ενός παιδιού, η μαμά αποτελεί τον βασικό του φροντιστή. Είναι ο άνθρωπος που θα το ταΐσει, θα το πλύνει, θα το ντύσει, θα το κλείσει στην αγκαλιά της. Περνώντας τα χρόνια και με μια μικρή… διακοπή αποδόμησης του προσώπου της κατά την περίοδο της εφηβείας, η μητέρα κατέχει έναν ρόλο-κλειδί στη ζωή κάθε ανθρώπου, σε όποια ηλικία κι αν βρίσκεται. Γι’ αυτό και μας είναι πάντα δύσκολο να «χάνουμε» τη μαμά μας, ακόμα και αν έχει ξεπεράσει κατά πολύ το προσδόκιμο ζωής.
Είναι το καταφύγιό μας
Όσο και αν μεγαλώσουμε και ανεξαρτητοποιηθούμε, όλοι μας χρειαζόμαστε στηρίγματα, βάσεις, όπως η οικογένεια, στην οποία κεντρική θέση έχει η μαμά. Πέρα από την εμπιστοσύνη που της έχουμε, τη φροντίδα που γνωρίζουμε ότι μας προσφέρει, η μητέρα αποτελεί για τον κάθε άνθρωπο –τουλάχιστον συνήθως- το συναισθηματικό του στήριγμα, το ασφαλές του καταφύγιο. Και ναι, δεν είναι καθόλου περίεργο η μητέρα μας να είναι 95 χρονών, να ζει με τη βοήθεια κάποιου φροντιστή και εμείς να συνεχίζουμε να νιώθουμε ασφάλεια κάθε φορά που περνάμε την πόρτα του πατρικού μας σπιτιού.
Βοηθάει στην επίλυση των προβλημάτων μας
Το να μοιραζόμαστε τα προβλήματά μας με τα μέλη της οικογένειάς μας και ιδιαίτερα με τη μητέρα μας, είναι συχνό φαινόμενο, ειδικά στο πλαίσιο της ελληνικής κουλτούρας. Συνήθως, η μαμά είναι ένα πρόσωπο που αποπνέει ηρεμία και μας βοηθάει στην επίλυση των προβλημάτων μας. Μια κουβέντα της, συχνά ακόμα και ένα βλέμμα της, αρκεί για να μας κάνει να αισθανθούμε καλύτερα. Με έναν μαγικό τρόπο, το πρόβλημα που προηγουμένως φάνταζε τεράστιο, τώρα είναι αντιμετωπίσιμο.
Η μαμά είναι πάντα μαμά
Φυσικά, οι σχέσεις με τη μητέρα μας δεν σημαίνει ότι είναι πάντοτε αρμονικές. Άλλωστε, γερνώντας πολλές γυναίκες γίνονται δύστροπες, εγωκεντρικές και απαιτητικές. Πίσω από την δύσκολη όμως αντιμετώπισή τους, κρύβεται πάντα το ασφαλές μας καταφύγιο και είναι αυτό το συναισθηματικό κενό που μας αφήνει η απώλειά της σε οποιαδήποτε ηλικία και αν έρθει.
Επιστημονική επιμέλεια: Δρ. Ναταλία Κουτρούλη, MSc, Ψυχολόγος υγείας, με εκπαίδευση στη γνωσιακή ψυχοθεραπεία και τη συμβουλευτική, Διευθύντρια στο Κέντρο Εφαρμοσμένης Ψυχοθεραπείας και Συμβουλευτικής
Το διαβάσαμε εδώ tilestwra.com
