Γιατί στην Προσκομιδή ο Ιερέας χτυπάει καμπανάκι; Τι πρέπει να κάνουμε εμείς εκείνη την ώρα;
Είναι μια πράξη που συναντάμε περισσότερο στα μοναστήρια. Διαρκεί 1 με 2 λεπτά προκειμένου να μνημονεύσουν οι εκκλησιαζόμενοι (μοναχοί-λαϊκοί) και τα δικά τους ονόματα, ζώντων καί τεθνεώτων, τη στιγμή πού ο ιερεύς εξάγει «μερίδες», λέγοντας μόνον το Μνήσθητι Κύριε, ἀκουγόμενος βέβαια μέσα στην ησυχία πού επιβάλλει το καμπανάκι. Πιο συγκεκριμένα κατά την Προσκομιδή μόλις τελειώσει ο ιερεύς τη δική του μνημόνευση ζώντων, χτυπά το καμπανάκι, κι αρχίζουν όλοι – που έχουν φέρει και τα χαρτιά με τα ονόματα που θέλουν επί τούτω- να μνημονεύουν ζώντες. Μετά από λίγο ξαναχτυπά το καμπανάκι και μνημονεύουν τους κεκοιμημένους.
Αυτή την ώρα ο ιερέας βγάζει σιωπηλός κάποιες μερίδες στο Άγιο Δισκάριο που αντιστοιχούν στα ονόματα που μνημονεύουν σιωπηλά οι μοναχοί και οι λαικοί. Κάποιος Μοναχός μάλιστα θέλοντας να πει ότι κάποιος Αδελφός εκοιμήθει ελεγε: «του αλλάξαμε κιτάπι» δλδ στον κατάλογο τον ονομάτων που είχαν τον πήγαν απ’ τους ζώντες στους κεκοιμημένους. Ο Άγιος Παΐσιος έλεγε για την πράξη αυτή: -Γέροντα όταν χτυπά το καμπανάκι την ώρα της Προσκομιδής, αναφέρω γενικές περιπτώσεις, λόγου χάρη, χήρες, ορφανά, εγκαταλελειμμένους και όχι ονόματα, είναι σωστό;
-Και εγώ το ίδιο κάνω. Να εύχεσαι όμως με πόνο. Και ο ιερέας δεν αρκεί να βγάζει στην προσκομιδή μερίδες και να διαβάζει τα ονόματα τυπικά αλλά πρέπει να παρακαλεί για τον καθένα με πόνο, τότε θα δει θαύματα. Μια φορά πήγαν σε έναν ιερέα έναν δαιμονισμένο και τον παρακάλεσαν να κάνει Θεία Λειτουργία. Εκείνος όταν ήταν να τον μνημονεύει στην προσκομιδή πριν βγάλει μερίδα για αυτόν, είπε με πολύ πόνο: Κύριε βλέπεις πόσο υποφέρει το πλάσμα Σου, απάλλαξε το από την επήρεια του δαίμονος, μνήσθητι Κύριε του δούλου Σου. Τότε το δαιμόνιο δεν άντεξε και έφυγε.
Ποια στιγμή γίνεται; Το καμπανάκι κτυπάει ακριβώς μετά το συναξάρι και πριν αρχίσει η ζ΄ ωδή. Δηλαδή: 1. Μετά τα ἐξαποστειλάρια όταν ἡ Θεία Λειτουργία τελείται συνδεδεμένη με τον όρθρο και συνηθέστερα 2. Στο τέλος της τρίτης ώρας ἤ κατά την έκτην, οπότε καί «καλύπτει» την πρόθεσιν και ποιει την ἀπόλυσιν για να αρχίσει η Θεία Λειτουργία. Σε μερικές μονές χτυπά μετά την εκτενή του διακόνου (όταν προβλέπεται) και πριν αρχίσει η
Α’ ώρα (αν πρόκειται να διαβαστεί μόνο αυτή). Και επίσης υπάρχουν πολλοί που ξαναχτυπούν όταν πρόκειται να «καλύψουν» για να ειδοποιήσουν ότι τελείωσε η μνημόνευση. Σε κάποιες ενορίες γίνεται στο «και ων έκαστος κατα διάνοιαν έχει» και ψάλλεται κάποιες φορές το αργό τριπλό «Κύριε ελέησον» (αυτό που ψάλλουμε συνήθως στις χειροτονίες) και στο χρόνο αυτό εν σιωπή οι πιστοί μνημονεύουν όποιους θέλουν, με χαρτάκι ή χωρίς. Επιμέλεια και απομαγνητοφώνηση Χώρα Του Αχωρήτου
Πηγη choratouaxoritou.gr
