Γιατί η επιλογή χαρτιού στο στράγγισμα των τηγανητών επηρεάζει την υγεία και την ασφάλεια των τροφίμων
Το στράγγισμα των τηγανητών σε χαρτί κουζίνας είναι μια καθιερωμένη πρακτική σε σπίτια και επαγγελματικές κουζίνες, με σκοπό την απορρόφηση του πλεονάζοντος λαδιού από την επιφάνεια των τροφίμων. Το χαρτί λειτουργεί σαν απορροφητικό φίλτρο, βοηθώντας το φαγητό να παραμείνει τραγανό εξωτερικά και λιγότερο λιπαρό στη γεύση. Η συνήθεια αυτή έχει εδραιωθεί κυρίως για λόγους γεύσης, αισθητικής και υφής, γιατί κανείς δεν θέλει μουλιασμένες πατάτες ή κοτομπουκιές γεμάτες λάδι, αλλά και για λόγους διατροφικής ισορροπίας, καθώς μειώνει τη συνολική ποσότητα λίπους που καταναλώνεται.
Ωστόσο δεν είναι όλα τα χαρτιά που χρησιμοποιούνται για να απορροφούν το λάδι ασφαλή. Μερικά χαρτιά μπορεί να απελευθερώνουν ρύπους οι οποίοι εισχωρούν στο τρόφιμο. Ο Francesco Poliandri, σύμβουλος τροφίμων, εξηγεί τους κανόνες, τους κινδύνους και τις βέλτιστες πρακτικές για τη διασφάλιση της ασφάλειας και της υγιεινής.
Χαρτί και χαρτόνι, δεν είναι όλα τα ίδια
Το χαρτί που χρησιμοποιείται για τρόφιμα εμπίπτει στην κατηγορία MOCA (Υλικά και αντικείμενα που έρχονται σε επαφή με τρόφιμα) και πρέπει να συμμορφώνεται με αυστηρούς κανονισμούς: Ο κανονισμός (ΕΚ) 1935/2004, ο κανονισμός (ΕΚ) 2023/2006 και η σχετική εθνική νομοθεσία ορίζουν τις απαιτήσεις ασφάλειας και ιχνηλασιμότητας.
Εν ολίγοις, τα υλικά δεν πρέπει να μεταφέρουν ουσίες στα τρόφιμα σε ποσότητες που τα καθιστούν επιβλαβή ή αλλοιώνουν τη γεύση, τη μυρωδιά ή το χρώμα τους. Το πρόβλημα προκύπτει όταν χρησιμοποιείται ανακυκλωμένο χαρτί, όπως το περίφημο μη συγκεκριμένο «χαρτί από άχυρο», που συχνά επιλέγεται για την ρουστίκ εμφάνισή του. Στην πραγματικότητα, η νομοθεσία απαγορεύει τη χρήση ανακυκλωμένου χαρτιού σε άμεση επαφή με υγρά, λιπαρά ή ζεστά τρόφιμα, όπως τα τηγανητά, καθώς μπορεί να χρησιμοποιηθεί μόνο για ξηρά τρόφιμα όπως η ζάχαρη ή το αλάτι. Τα ανακυκλωμένα υλικά κυτταρίνης μπορεί να περιέχουν μελάνια, κόλλες, πλαστικοποιητές ή υπολείμματα επεξεργασίας που, όταν έρχονται σε επαφή με θερμότητα και λίπος, μεταφέρονται εύκολα στα τρόφιμα.
Επομένως, όταν χρησιμοποιούνται δοχεία ή χαρτί από ανακυκλωμένες ίνες, όπως κουτιά για πίτσα σε πακέτο, είναι υποχρεωτικό να τοποθετείται ένα φράγμα, που είναι συνήθως μια μεμβράνη ή ένα στρώμα από παρθένο χαρτί, μεταξύ των τροφίμων και του εξωτερικού υλικού. Επιπλέον, τα τυπωμένα μέρη δεν πρέπει ποτέ να έρχονται σε επαφή με τα τρόφιμα, ακόμη και αν το χαρτί είναι «παρθένου».
Οι κανόνες ισχύουν επίσης για τους επιχειρηματίες του κλάδου, καθώς τα καταστήματα τηγανητών, τα takeaway και οι καφετέριες πρέπει να συμμορφώνονται με τα πρότυπα HACCP και να διασφαλίζουν ότι τα υλικά συσκευασίας είναι κατάλληλα για επαφή με ζεστά και λιπαρά τρόφιμα. Η ακατάλληλη χρήση χαρτιού μπορεί να εκθέσει σε χημικούς κινδύνους, όπως η μετανάστευση ρύπων, και φυσικούς κινδύνους, όπως θραύσματα γυαλιού, πλαστικού ή μετάλλου. Επιπλέον, από το 2028, τα εστιατόρια θα πρέπει να προσφέρουν στους πελάτες τη δυνατότητα χρήσης επαναχρησιμοποιήσιμων συσκευασιών για φαγητό σε πακέτο, με στόχο τη μείωση των αποβλήτων.
Στο σπίτι, το πιστοποιημένο απορροφητικό χαρτί είναι καλύτερο
Αν και οι ευρωπαϊκοί κανονισμοί δεν ρυθμίζουν το μαγείρεμα στο σπίτι, οι καλές πρακτικές υγιεινής εξακολουθούν να ισχύουν. Η χρήση πιστοποιημένου απορροφητικού χαρτιού κατάλληλου για τρόφιμα, αντί για εφημερίδες, περιοδικά ή ακατάλληλο ανακυκλωμένο χαρτί, είναι ένα απλό αλλά ουσιαστικό μέτρο. Το χαρτί μίας χρήσης είναι επίσης προτιμότερο από τα επαναχρησιμοποιούμενα πανιά, τα οποία μπορούν να προκαλέσουν διασταυρούμενη μόλυνση.
Το διαβάσαμε εδώ cibum.gr
