Η Μαρία Μαρτίκα ήταν Ελληνίδα ηθοποιός της τηλεόρασης, του θεάτρου και του κινηματογράφου. Αποφοίτησε από τη Δραματική Σχολή Κάρολος Κουν το 1961. Μαρία Μαρτίκα: Η κυρία Θάλεια του Ρετιρέ Η αγαπημένη ηθοποιός, έγινε ιδιαιτέρως γνωστή από τις σειρές Εμείς κι Εμείς και Το Ρετιρέ.
Γεννήθηκε σε μια μικρή συνοικία της Αθήνας, έξω από το Λεκανοπέδιο Αττικής. Φοίτησε στο Δημοτικό Σχολείο και στο Εξατάξιο Γυμνάσιο και αποφοίτησε από τη Δραματική Σχολή Κάρολος Κουν το 1961. Πέθανε στην γενέτειρά της, την 1η Ιουνίου 2018 σε ηλικία 86 ετών από καρκίνο. Στην κηδεία της πήγαν μόνο από συναδέλφους της, ο Γιώργος Μεσσάλας, ο Πάντης Κούσης
και ο στενός της φίλος και σκηνοθέτης, Γιώργος Φραντζεσκάκης. Κηδεύτηκε στον οικογενειακό της τάφο, στο Β’ Νεκροταφείο Πατησίων. Η κηδεία της έγινε κάτω από άκρα μυστικότητα. Η είδηση του θανάτου της, την 1η Ιουνίου του 2018, έγινε γνωστή από τον Μάκη Δελαπόρτα. Ο γνωστός ηθοποιός παραχώρησε μάλιστα και συνέντευξη με αφορμή το θάνατο της κυρίας «Θάλειας» του «Ρετιρέ».
Ακολουθούν αποσπασματικά, οι δηλώσεις του Μάκη Δελαπόρτα:
Μάκης Δελαπόρτας για την Κυρία Θάλεια του Ρετιρέ (Μαρία Μαρτίκα): «Είχε απομονωθεί τα τελευταία 20 χρόνια» «Η Μαρία κηδεύτηκε το Σάββατο στο νεκροταφείο στα Πατήσια, με μόλις 10 άτομα. Ήταν εντολή της να μη μαθευτεί τίποτα. Είχε απομονωθεί εδώ και 20 χρόνια. Μιλούσαμε κατά καιρούς και την καλούσα σε εκδηλώσεις, όμως, η ίδια δεν δεχόταν να αφήσει το καταφύγιό της στη Γλυφάδα».
Μάκης Δελαπόρτας για την Κυρία Θάλεια του Ρετιρέ (Μαρία Μαρτίκα): «Είχε άγχος μη ξεχάσει τα λόγια της» «Η κυρία Θάλεια του Ρετιρέ ήταν μια από τις πολύ καλές συναδέλφους, που σφράγισαν μια ολόκληρη γενιά, και παράλληλα ήταν πολύ δοτικός άνθρωπος. Πριν μπει στο στούντιο έκανε τον σταυρό της. Φοβόταν πολύ τον Δαλιανίδη και επίσης είχε μεγάλο άγχος να μην ξεχάσει τα λόγια του σεναρίου».
Μάκης Δελαπόρτας για την Κυρία Θάλεια του Ρετιρέ (Μαρία Μαρτίκα): «Ήθελε να φύγει χωρίς να το μάθει κανείς» «Ζούσε με τα σκυλιά της, καθώς ήταν πολύ φιλόζωη και κατά καιρούς πήγαινε στην Ακράτα, στο εξοχικό της. Είχε αποφασίσει να απομονωθεί εντελώς και να φύγει χωρίς να το μάθει κανείς. Όπως και έγινε».
Η μάχη της Μαρίας Μαρτίκα με τον καρκίνο
Η Μαρία Μαρτίκα έχασες τη μάχη με τον καρκίνο, την 1η Ιουνίου του 2018 και στην κηδεία της παραβρέθηκαν οι συνάδελφοί της, Γιώργος Μεσσαλάς, Παντής Κούσης και ο στενός της φίλος και σκηνοθέτης, Γιώργος Φραντζεσκάκης.
Απομονωμένη πέθανε η Μαρία Μαρτίκα
Κηδεύτηκε στον οικογενειακό της τάφο στο Β’ Νεκροταφείο Πατησίων, ενώ την είδηση του θανάτου της γνωστοποίησε ο Μάκης Δελαπόρτα, ο οποίος είχε υπογραμμίσει ότι: «Είχε απομονωθεί τα τελευταία 20 χρόνια. Η Μαρία κηδεύτηκε το Σάββατο στο νεκροταφείο στα Πατήσια, με μόλις 10 άτομα. Ήταν εντολή της να μη μαθευτεί τίποτα.
Είχε απομονωθεί εδώ και 20 χρόνια. Μιλούσαμε κατά καιρούς και την καλούσα σε εκδηλώσεις, όμως, η ίδια δεν δεχόταν να αφήσει το καταφύγιό της στη Γλυφάδα. Η κυρία Θάλεια του Ρετιρέ ήταν μια από τις πολύ καλές συναδέλφους, που σφράγισαν μια ολόκληρη γενιά και παράλληλα ήταν πολύ δοτικός άνθρωπος. Πριν μπει στο στούντιο, έκανε τον σταυρό της. Φοβόταν πολύ τον Δαλιανίδη και επίσης είχε μεγάλο άγχος να μην ξεχάσει τα λόγια του σεναρίου.
Ζούσε με τα σκυλιά της, καθώς ήταν πολύ φιλόζωη και κατά καιρούς πήγαινε στην Ακράτα, στο εξοχικό της. Είχε αποφασίσει να απομονωθεί εντελώς και να φύγει χωρίς να το μάθει κανείς. Όπως και έγινε». Η ηθοποιός έφυγε μόνη και απομονωμένη υπό άκρα μυστικότητα! Στο τελευταίο αντίο ήταν μόνο 10 άτομα!
Στην κηδεία της πήγαν μόνο από συναδέλφους της, ο Γιώργος Μεσσάλας, ο Πάντης Κούσης και ο στενός της φίλος και σκηνοθέτης, Γιώργος Φραντζεσκάκης. Κηδεύτηκε στον οικογενειακό της τάφο, στο Β’ Νεκροταφείο Πατησίων.
Η δημοσιογράφος Έλενα Ακρίτα αποχαιρέτησε τη σπουδαία ηθοποιό με ένα συγκινητικό -αλλά και αιχμηρό- μήνυμα στον προσωπικό της λογαριασμό στο Facebook.
«Η Μαρία Μαρτίκα που έφυγε από κοντά μας δεν ήταν η “κυρά-Θάλεια του Ρετιρέ” όπως γράφουν ορισμένοι ανόητοι. Ήταν μια εξαιρετική ηθοποιός που παρεμπιπτόντως έγινε γνωστή από το ”Ρετιρέ”. Απόφοιτος του Θεάτρου Τέχνης, έπαιξε σε πολλές παραστάσεις και λίγες ταινίες – ιδίως του σκηνοθέτη Παντελή Βούλγαρη. Η υποκριτική της δεινότητα έκανε το ελληνικό θέατρο λίγο καλύτερο. Θα την θυμόμαστε με σεβασμό», είχε γράψει η δημοσιογράφος.
