Ο παπάς ετοιμάστηκε και βγήκε αμέσως μαζί της. Πλησιάζουν σε ένα φτωχό σπιτάκι, τύπου παράγκας. Η γριούλα ανοίγει την πόρτα και μπάζει τον ιερέα σε ένα δωμάτιο. Και να, ξαφνικά ο παπάς ευρίσκεται εκεί μόνος με τον άρρωστο.
Ο άρρωστος του δείχνει με χειρονομίες την πόρτα και σκούζει.
– Φύγε από εδώ! Ποιος σε κάλεσε; Εγώ είμαι άθεος. Και άθεος θα πεθάνω.
Ο παπάς τα έχασε.
– Μα δεν ήλθα από μόνος μου! Με κάλεσε η γριά!
– Ποια γριά; Εγώ δεν ξέρω καμιά γριά!
Ο παπάς, καθώς στέκει απέναντί του, βλέπει επάνω από το κεφάλι του αρρώστου, μια φωτογραφία με την γυναίκα που τον κάλεσε.
Του λέει, ενώ του δείχνει το πορτραίτο.
– Να αυτή!
– Ποια αυτή, ξέρεις, τί λες, παπά; Αυτή είναι η μάνα μου. Και έχει πεθάνει χρόνια τώρα!
Για μια στιγμή πάγωσαν και οι δύο. Αισθάνθηκαν δέος. Το συγκλονιστικό θαύμα είχε ήδη συμβεί και έφερε την χαμένη πίστη στην καρδιά του πρώην άθεου.
Ο άρρωστος άρχισε να κλαίει… Και αφού έκλαψε, ζήτησε να εξομολογηθεί… Και μετά, κοινώνησε τα άχραντα Μυστήρια.
Τι συγκινητικό! Η μητέρα του, ήταν φαίνεται αγία ψυχούλα και, είχε φροντίσει από τον Ουρανό να του δείξει τον δρόμο της Σωτηρίας και της αιώνιας Ζωής!