Ευρυβιάδης Μπαϊραμίδης: Ο «γιατρός των φτωχών», ένας αληθινός φύλακας άγγελος
Η φήμη που έχει δημιουργήσει του έχει φέρει προτάσεις συνεργασίες, άκρως δελεαστικές, με υψηλές απολαβές και εγγυημένη προβολή. Από Αθήνα και Θεσσαλονίκη, αλλά και από το εξωτερικό, όπως την Ιαπωνία. Ούτε καν το συζητάει. Έχει αυτό που θέλει στη Μυτιλήνη. Όχι μόνο επαγγελματικά. Αλλά και ανθρώπινα. Η σύζυγός του κατάγεται από εκεί, ενώ είναι πεπεισμένος πως αυτό είναι το καλύτερο μέρος για να μεγαλώσουν τα 4 παιδιά τους, με ασύγκριτη στα μάτια του ποιότητα ζωής.
Ναι, αντιμετωπίζει καθημερινά προβλήματα ενώ προσπαθεί να «μεγαλώσει» τη νευροχειρουργική μονάδα του Βοστάνειου με στόχο και όραμα να εξελιχθεί αυτή σε πρότυπο περιφερειακό κέντρο. Όμως δεν το βάζει κάτω, δεν απογοητεύεται. Αν άλλωστε δεν ήταν έτσι επίμονος και ρομαντικός υπό μια έννοια, δεν θα έκανε αυτή τη δουλειά. Ούτε θα είχε καταφέρει αναλογικά «θαύματα».
Υπάρχουν και αυτοί οι γιατροί ανάμεσά μας, που υπηρετούν την επιστήμη τους με αυταπάρνηση. Δίχως να μετράνε την επιτυχία με χρήμα ή προβολή, αλλά με την πληρότητα που αισθάνονται σώζοντας ζωές, αναδεικνύοντας το λειτούργημά τους στην πιο αγνή του έκφανση, κάνοντας παράλληλα το «φακελάκι» να μοιάζει άγνωστη λέξη.
Αν ρωτήσουμε πολλούς ασθενείς του, ο Ευρυβιάδης Μπαϊραμίδης είναι ο φύλακας άγγελός τους. Εκείνος που τους έσωσε όταν όλα έδειχναν χαμένα. Αναλαμβάνοντας ακόμα και περιστατικά που άλλοι θα έφευγαν τρέχοντας για να μην μπλέξουν. Δεν κάνει διαχωρισμούς, δεν ορίζει «λίστες αναμονής». Κάποιοι τον λένε και «γιατρό των φτωχών». Το σίγουρο είναι πως ο 50χρονος νευροχειρουργός είναι λόγος να πιστεύεις στην καλοσύνη των ανθρώπων. Νιώθουμε πως θα τον αδικήσουμε αν γράψουμε μια λέξη όπως το «φιλότιμο». Είναι αυτό, ναι, αλλά είναι και πολλά περισσότερα από απλώς αυτό.
Πώς του γεννήθηκε η επιθυμία να γίνει νευροχειρουργός
Μεγαλωμένος στη Νέα Ιωνία στην Αθήνα, σπούδασε Ιατρική στο Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο. Όπως είπε σε πρόσφατη συνέντευξή του στην Καθημερινή, δεν ήθελε πάντα να γίνει νευροχειρουργός. Αρχικά σκόπευε να ασχοληθεί με την έρευνα για τον καρκίνο, όμως ένα τροχαίο ατύχημα που είδε από κοντά του γέννησε τη θέληση να δουλέψει σε μια μάχιμη θέση.
Στη Λέσβο μετακόμισε το 2011 ως επικουρικός γιατρός. Τελικά βρήκε εκεί ένα νέο σπίτι. Με τη δική του υπομονή και επιμονή, φτιάχτηκε νευροχειρουργικό τμήμα στο Βοστάνειο, πριν πάει δεν υπήρχε καν, το οποίο σήμερα είναι το καμάρι του νοσοκομείου, του νησιού. Για τον Ευρυβιάδη Μπαϊραμίδη δεν μετράει ούτε το χρήμα ούτε η δόξα. Μόνο το χαμόγελο του ανθρώπου που έχει ξεπεράσει επιτυχώς ένα σοβαρό πρόβλημα υγείας.
Αν ζηλεύει κάτι από τα μεγάλα νοσοκομεία του κέντρου είναι η πληθώρα των περιστατικών που εκείνα αντιμετωπίζουν. Επιδιώκει άλλωστε τα δύσκολα, αλλιώς δεν θα έμπαινε στη νευροχειρουργική. Θα ήταν ελλιπές από μεριάς μας αν δεν κάναμε ειδική αναφορά στο κομμάτι της πίστης στο Θεό, καθώς είναι κάτι που ορίζει τον Ευρυβιάδη Μπαϊραμίδη και παίρνει καθημερινά δύναμη από αυτό. Στα μάτια πολλών ασθενών του πάντως, είναι σίγουρα άγιος…
Πηγή: menshouse
