ΘΛΙΨΗ «Είδα τον γιο μου να πνίγεται. Συνέχισα να κολυμπώ για να σώσω την κόρη μου»
Οι αναγνώστες μας μπορούν να στέλνουν τα άρθρα και τα σχόλια τους για δημοσίευση. Οι δημοσιεύσεις είναι δωρεάν Ο πόνος ανείπωτος για μία μάνα που βλέπει το παιδί της, τον Βίκτωρα, να χάνεται μπροστά στα μάτια της την αποφράδα εκέινη ημέρα, ακριβώς χρόνια πριν ,στις 23 Ιουλίου 2018, στο Μάτι.
Πρόκειται για την Αθηνά Μουτάφη, επιζήσασα της φονικής πυρκαγιάς που μαζί με τα δύο παιδιά και μια φίλη της, έπεσαν στη θάλασσα για να σωθούν από τις φλόγες. Η κα Μουτάφη, μιλά στην κάμερα του ΣΚΑΙ για τις εφιαλτικές έξι ώρες στο νερό, στο διάστημα των οποίων είδε τόσο το ένα της παιδί αλλά και τη φίλη της να χάνουν την ζωή τους και περιγράφει πώς κατάφερε, μέσα στη φρίκη, να αντλήσει δύναμη για να συνεχίσει να παλεύει με τα κύματα για την κόρη της.
“Ήθελα να ουρλιάξω να πέσω μέσα μαζί του να μην βγω έξω, από την άλλη σκεφτόμουν και τη Βάσια, δηλαδή χωρίστηκα στα δύο εγώ μέσα στη θάλασσα… Μπήκα μία και βγήκα δύο, η μία είναι εκεί μέσα ακόμα και η άλλη είναι έξω…” “Ο Βίκτωρας ήταν πολύ σοκαρισμένος, είχε πάθει πανικό και μου το έλεγε το παιδί μου έλεγε μαμα δεν θα αντέξω, δεν είμαι καλά.. Μετά το δεύτερο-τρίτο κύμα που έψαχνα με τα μάτια μου τον Βίκτωρα, τον είδα να επιπλέει, δεν είχε συναίσθηση, είχε φύγει από τη ζωή. Είχε γυρίσει μπρούμητα πήγα τον σήκωσα τον γύρισα ανάσκελα και εκεί το κατάλαβα γιατί ήταν μαύρος σαν την μπλούζα μου” περιγράφει. “Και εκείνη τη στιγμή έπρεπε να αποφασίσω τι θα κάνω, ή συνέχιζα και κρατούσα τον Βίκτωρα και θα έχανα και τη Βάσια γιατί ήταν πάρα πολύ σοκαρισμένο το παιδί έβλεπε τον αδερφό της πεθαμένο μέσα στα μάτια της,
ήμουν 100% σίγουρη ότι ο Βικτωρας ήταν νεκρός και έπρεπε να αποφασίσω, θα αφήσω τον Βίκτωρα για να συνεχίσω να σώσω την Βάσια και δυστυχώς η ζωή με ανάγκασε να κάνω αυτό που καμία μάνα δεν θέλει να το σκεφτεί..” προσθέτει. Λίγη ώρα πριν είχε χάσει και τη φίλη της “Ήμασταν ώρα μέσα στη θάλασσα, ήμασταν 6 ώρες, στο δύωρο περίπου η φίλη μου εγκατέλειψε, κατάλαβα ότι έχει φύγει από τη ζωή γιατί με έδιωξε εκείνη την ώρα και μου λέει φύγε και πες τα παιδιά μου ότι τα αγαπάω.” θυμάται. Τη θλίψη για τον χαμό του γιου της, συνοδεύει πλέον η οργή και η αγανάκτηση.
“Το λιμενικό εντελώς απών, εννοείται ότι αν υπήρχε από την αρχή ενημέρωση, πυροσβεστικά και λιμενικό ο Βίκτωρας θα ζούσε τώρα. Οι ψαράδες δλδ πως μπήκαν; Ήταν άρα πιο ικανοί οι ψαράδες από το λιμενικό.” τονίζει. Δύο χρόνια μέτα ο εφιάλτης , ζωντανεύει και πάλι. Οι άνθρωποι που επέζησαν από την τραγωδία, γίνονται τώρα μάρτυρες των σοκαριστικών ντοκουμέντων που δημοσίευσε η Καθημερινή.
“Ήταν συνομιλίες μαφιόζικες, μου έβγαλε ότι είδα έναν από τους δολοφόνους του γιου μου γιατί αν αυτός ο κύριος έκανε σωστά τη δουλειά του και είχε ηθικούς φραγμούς ο Βίκτωρας θα ζούσε τώρα. Εγώ θέλω να ευχαριστήσω παρα πολύ τον Δημήτρη Λιότσιο. Αφού με την πυροσβσεστική είδαμε τέτοιες αθλιότητες τα περιμένω όλα τώρα δηλαδή να βγει και ένας Λιότσιος για το λιμενικό.” λέει η κα Μουτάφη. .
skai.gr