Η αμαρτία διαπράττεται προπαντός στό μυστικό βάθος τού ανθρωπίνου πνεύματος, αλλά τό αντίτιμο αυτής πλήττει τόν όλον άνθρωπον.
Όταν αυτή συντελεσθή, αντανακλάται στή ψυχική καί φυσική κατάσταση τού ανθρώπου, στήν εξωτερική του εμφάνιση, στά πεπρωμένα τού αμαρτήσαντος, εξέρχεται αναπόφευκτα πέραν τών ορίων τής ατομικής του ζωής καί βαρύνει διά τού κακού, τήν ζωή ολοκλήρου της ανθρωπότητος, καί συνεπώς αντανακλάται καί στά πεπρωμένα τού σύμπαντος κόσμου.
Συνεπώς, κοσμικής σημασίας δέν είχε μόνον τό αμάρτημα τού Προπάτορος Αδάμ.
Κάθε αμάρτημα, φανερό ή αφανές, εκάστου ενός από εμάς, επηρεάζει τά πεπρωμένα όλου τού κόσμου.
Ο σαρκικός, μήν έχοντας ακόμη πείρα τής αιωνίου ζωής τού Πνεύματος, δέν αντιλαμβάνεται τήν αλλαγή τής καταστάσεως του μετά τή διάπραξη τής αμαρτίας, διότι παραμένει πάντοτε σέ πνευματικό θάνατο.
Αντίθετα ο πνευματικός άνθρωπος, σέ κάθε κλίση τού θελήματος του πρός τήν αμαρτία, βλέπει μέσα του τήν αλλαγή τής καταστάσεως του, λόγω τής υποστολής τής χάριτος.
Άγιος Σιλουανός ο Αθωνίτης