Πήγε αλλαγμένη, κρύβοντας τα εξωτερικά της χαρακτηριστικά για να μην την αναγνωρίσει ο κόσμος και μπήκε μέσα στην Εκκλησία με την μητέρα της να προσευχηθεί. Και ενώ προσευχόταν, κάποιοι την αναγνώρισαν. Έπεσαν όλοι πάνω της, αλλά η Αλίκη εκνευρισμένη για την εξέλιξη αυτή, βγαίνει τσατισμένη από την Εκκλησία.
Με το που βγαίνει έξω στο προαύλιο της Εκκλησίας, βλέπει μια γυναίκα με μαύρα, ξυπόλυτη και με ένα παιδί στην αγκαλιά. Της λέει η γυναίκα:
– Γιατί φεύγεις; – Και που ξέρεις εσύ τι θέλω και μου το λες έτσι; της λέει η Αλίκη. – Δεν προσευχήθηκες αρκετά γι’ αυτό που θέλεις! – Και τι θέλω;
– Να κάνεις ένα παιδί! Θα μπεις μέσα και θα προσευχηθείς μέχρι να αισθανθείς την ψυχή σου να φεύγει από το σώμα και τότε θα γίνει αυτό που θες, της είπε εκείνη η γυναίκα.
Η Αλίκη τα έχασε, ξαφνιάστηκε από τα λόγια της και γυρνάει να κοιτάξει την μητέρα της για να έρθει κοντά της και γυρίζοντας πάλι να ξαναδεί την γυναίκα αυτή, δεν υπήρχε πουθενά! Η γυναίκα με το παιδί, εξαφανίστηκε! Κοίταγε από εδώ, κοίταγε από εκεί, πουθενά!
Μπαίνει μέσα ξανά στην Εκκλησία και σηκώθηκε στις οκτώ το βράδυ που πια ήταν έρημη η Εκκλησία. Σηκώθηκε με κλάματα νιώθοντας πια αυτό που της είχε πει η γυναίκα με τα μαύρα (δηλ. η Παναγία).
Μετά από λίγους μήνες η Αλίκη έφερε στον κόσμο ένα υγιέσταστο μωράκι και ευγνωμονούσε την Παναγία, για το μεγάλο αυτό δώρο.!!
