Πραγματοποιήθηκε μετά από 14 χρόνια ο εορτασμός του Πολιούχου της Σκύρου Αγίου Γεωργίου στο ομώνυμο μοναστήρι που βρίσκεται ψηλά στο Κάστρο της Σκύρου.
Η Μονή του Αγίου Γεωργίου
Η Μονή Αγ. Γεωργίου Σκύρου, ιδρύθηκε αρκετά χρόνια μετά το 1016 και πολύ προ του 1447, κατά πάσα πιθανότητα στα μέσα του 13ου αιώνα. Αποτελούσε ανεξάρτητη μονή, υπαγόμενη στον Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως. Δεν είχε καμία σχέση με τη Μονή Μεγίστης Λαύρας του Αγίου Όρους, η οποία από το 1016 είχε αποκτήσει στη Σκύρο τα βοσκοτόπια στο βουνό, τα οποία ήταν δωρεά της αρχόντισσας Γλυκερίας.
Το 1447 (ίσως λίγο αργότερα) η ανεξάρτητη Μονή του αγίου Γεωργίου, εντάχθηκε ως μετόχι στη Μονή Μεγίστης Λαύρας του Αγίου Όρους. Το τωρινό κτηριακό συγκρότημα της Μονής Αγίου Γεωργίου Σκύρου, είναι από τα χρόνια της Βενετοκρατίας και Τουρκοκρατίας. Κατά τον 19ο και 20ο αιώνα, έγιναν εργασίες διαρυθμίσεων στους εσωτερικούς χώρους της μονής καθώς και εργασίες ανακαίνισης και στήριξης. Ο τωρινός ναός του Αγίου Γεωργίου χρονολογείται μεταξύ 1599 – 1602 ( με βάση την σκαλισμένη πάνω σε μάρμαρο επιγραφή που υπάρχει πάνω από το καμπαναριό).
Μέχρι το 2001 το μοναστήρι ήταν σε πλήρη λειτουργία. Με τους σεισμούς του 2001, υπέστη ζημιές και για αυτό το λόγο ήταν κλειστό για το κοινό, μέχρι σήμερα Πέμπτη 23 Απριλίου 2015, που άνοιξε τις πύλες του στο κοινό.
Ο εορτασμός του Αγίου Γεωργίου
Ο εορτασμός του Αγίου Γεωργίου είναι η μεγαλύτερη και λαμπρότερη γιορτή για τους Σκυριανούς.
Την παραμονή με τη συμμετοχή όλων των κατοίκων του νησιού γίνεται Εσπερινός στο Μετόχι. Μετά τον εσπερινό επιστρέφουν στη μονή με επικεφαλής την καταστόλιστη εικόνα. Τοποθετείτο σε πιθάρι στην αυλή της μονής το οποίο περιείχε κρασί το οποίο στο τέλος μοιράζεται σαν αγίασμα. Τη νύχτα γίνεται αγρυπνία όπου οι Σκυριανές συνηθίζουν να ψάλουν το τραγούδι του Αι-Γιώργη.
Ανήμερα γίνεται η λιτάνευση της εικόνας μέσα στην πόλη και στο τέλος επιστρέφει στο μοναστήρι ενώ μετά τη θεία Λειτουργία μοιράζεται στους πιστούς φαγητό και κρασί.
