Το δράμα και τον πόνο τους απαθανατίζει ο φωτογραφικός φακός, σ’ ένα ρεπορτάζ της Daily Mail, το οποίο αναδεικνύει με τον πλέον χαρακτηριστικό τρόπο τη δραματική αλλαγή από την παιδική αθωότητα στη δίνη του πολέμου.
Ο Αμπντούλ Καρίμ είναι 17 ετών και βρίσκεται μόνος του στην Αθήνα. Κοιμάτα τα βράδια στην Ομόνοια και τους γύρω δρόμους. Τα τελευταία του λεφτά έφυγαν στο εισιτήριο για τη μεταφορά στην Ελλάδα. Η αγωνία του είναι να επικοινωνήσει τηλεφωνικός με τη μητέρα του στη Συρία προκειμένου να την ενημερώσει για την κατάσταση που ζει.
Ο Αχμάντ είναι 7 ετών. Κοιμάται στα σύνορα της Αυστρίας με την Ουγγαρία. Επέζησε μαζί με τους γονείς του όταν το σπίτι τους χτυπήθηκε από βόμβα. Δεν συνέβη το ίδιο με τον μικρότερο αδερφό του. Οταν η τύχη τους χαμογελά, βρίσκουν καταφύγιο στα λεωφορεία και αποφεύγουν το κρύο.
Ο Αμπντουλάχ είναι 5 ετών και κοιμάται έξω από τον σιδηροδρομικό σταθμό του Βελιγραδίου. Η αδερφή του και ο πατέρας του σκοτώθηκαν στη Συρία και ο ίδιος πάσχει από μια σπάνια ασθένεια στο αίμα. Η μητέρα του με την οποία διέφυγε δίνει καθημερινή μάχη προκειμένου να εξασφαλίσει τα φάρμακά του.
Ο Αχμέντ 6 ετών, κοιμάται στο γρασίδι στην πόλης Οργκος της Σερβίας. Ο πατέρας του σκοτώθηκε σε βομβιστική επίθεση στη Β.Συρία και κατάφερε να περάσει στην Ευρώπη με τον θείο του. Οτι έχει και δεν έχει βρίσκεται σε έναν μικρό σάκο, τον οποίο μετατρέπει σε μαξιλάρι κάθε βράδυ.
Η Λαμάρ 5 ετών ήταν μόνη στο σπίτι όταν χτυπήθηκε από βόμβα ενώ οι γονείς της είχαν βγει στην αγορά για ψώνια. Τώρα πλέον κοιμάται στα δάση της Σερβίας μετά από δύο προσπάθειες να περάσουν από την Τουρκία στην Ελλάδα.
