Η ιστορία ξεκινά από ένα καφενείο μιας μικρής πόλης της γειτονικής μας χώρας, της Ιταλίας. Δύο άνδρες, ο ένας κάτοικος της περιοχής και ο άλλος επισκέπτης από την Ρώμη, μπαίνουν σε ένα καφενείο. Κάθονται σε ένα τραπέζι, δίνουν την παραγγελία και περιμένουν να πιουν τους ζεστούς καφέδες τους. Εκείνη τη στιγμή παρατηρούν ένα κύριο να εισέρχεται στο μαγαζί και να πηγαίνει προς το ταμείο. «Τρεις καφέδες σε παρακαλώ, έναν για εμένα και δύο σε αναμονή», λέει εκείνος στον ιδιοκτήτη του καφενείου. Πληρώνει την παραγγελία του, παίρνει τον καφέ στο χέρι και φεύγει.
Ο άνδρας από την Ρώμη αναρωτιέται τι να σημαίνει «ο καφές σε αναμονή». «Περίμενε και θα δεις» του απαντά ο άλλος. Σε σύντομο χρονικό διάστημα, βλέπουν και άλλους ανθρώπους να μπαίνουν στο καφενείο και να παραγγέλνουν ακριβώς με τον ίδιο τρόπο. Όπως για παράδειγμα δυο κοπέλες, οι οποίες παίρνουν δύο καφέδες για εκείνες και δύο σε αναμονή. Αυτό συνεχίζεται για αρκετή ώρα, ώσπου στο μαγαζί μπαίνει ένας άλλος άνδρας, που μοιάζει με ρακένδυτο και πηγαίνει στον ιδιοκτήτη, ρωτώντας τον: «Μήπως υπάρχει καφές σε αναμονή;».
Αυτή ήταν η όμορφη εξήγηση για την παραπάνω ιστορία. Κάθε πελάτης πλήρωνε προκαταβολικά καφέ για εκείνους που δεν έχουν την οικονομική δυνατότητα να πληρώσουν τον δικό τους. Οι «καφέδες σε αναμονή» ξεκίνησαν στη Νάπολη λίγο μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο και σύντομα η παράδοση εξαπλώθηκε σε όλο τον κόσμο. Αξίζει να σημειωθεί, ότι στην Ελλάδα το περιοδικό δρόμου Σχεδία και τάσσεται υπέρ της ιδέας, προωθώντας το μήνυμα μέσα από τη δράση «Ένας καφές σε περιμένει».
Έτσι, την επόμενη φορά που θα πάρετε καφέ από κάπου, πάρτε παράδειγμα από την παραπάνω ιστορία και μπείτε στον κόπο να ρωτήσετε αν η καφετέρια ανήκει στο δίκτυο της Σχεδίας. Πληρώστε έναν ακόμα καφέ για έναν συνάνθρωπό σας και κάντε την καλή πράξη της ημέρας.
πηγη peoplegreece.com