Έχασε την ζωή του κατά την διάρκεια ταξιδιού ένας υποπλοίαρχος του πλοίου «Πρέβελη».
Σύμφωνα με λιμενικές πηγές, όλα συνέβησαν χθες το βράδυ (3/05) όταν ο 41χρονος υποπλοίαρχος αισθάνεται έντονη αδιαθεσία την ώρα που το πλοίο έχει αναχωρήσει από το λιμάνι του Πειραιά.
Αμέσως ο καπετάνιος ενημερώνει τη λιμενική αρχή του Πειραιά ζητώντας την άμεση επιστροφή του πλοίου στο λιμάνι αλλά και την κινητοποίηση του ΕΚΑΒ. Το πλοίο δένει με ασφάλεια στον Πειραιά και οι διασώστες του ασθενοφόρου παραλαμβάνουν τον 41χρονο μεταφέροντάς τον στο νοσοκομείο.
Δυστυχώς, ο άτυχος άνδρας είχε ήδη αφήσει την τελευταία του πνοή με τους γιατρούς να μην μπορούν να του προσφέρουν κάποια βοήθεια. Αξίζει να σημειωθεί ότι μόλις αποβιβάστηκε από το πλοίο ο 41χρονος, το «Πρέβελη» απέπλευσε εκ νέου για το προγραμματισμένο δρομολόγιό του προς τα λιμάνια Μήλου – Θήρας – Ανάφης – Σητείας – Κάσου – Καρπάθου – Διαφανίου – Χάλκης – Ρόδου. Χθες (3/05), στο πλοίο επέβαιναν 262 επιβάτες, 56 Ι.Χ οχήματα, 54 Φ/Γ οχήματα και 11 Δ/Κ. Πηγή: cretapost
Θλίψη: Νεκρή στα 59 της η ηθοποιός, Άννα Μέγα – «Σπαράζει» το αντίο του συζύγου της
Η Άννα Μέγα “έφυγε” από τη ζωή, σε ηλικία 59 ετών, μετά από σκληρή μάχη που έδωσε με τον καρκίνο, το βράδυ της Πρωτομαγιάς.
Τη δυσάρεστη είδηση έκανε γνωστή ο σκηνοθέτης και συγγραφέας Βασίλης Ραΐση, με τον οποίο ήταν παντρεμένη η ηθοποιός, τα τελευταία 15 χρόνια.
Η Άννα Μέγα γεννήθηκε στην Καβάλα και αποφοίτησε από τη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων. Σπούδασε θέατρο στο Ωδείο Αθηνών και παρακολούθησε σεμινάρια θεάτρου σε Αθήνα και Παρίσι. Είχε πάρει μέρος σε αρκετές ταινίες, αλλά και θεατρικές παραστάσεις. Το συγκινητικό μήνυμα του Βασίλη Ραΐση για την Άννα Μέγα, που έχασε τη μάχη με τον καρκίνο
Ο Βασίλης Ραΐσης συγκίνησε με το μήνυμά του στον προσωπικό του λογαριασμό στο Facebook:
«Άννα Μέγα (Αννούλα). 30/10/1963 – 1/5/2022
Από φοιτητές ακόμα, φίλη, ερωμένη, συντρόφισσα, σύντροφος, παρτενέρ στην άγουρη και την λιγότερο άγουρη τέχνη μας, σύμβουλος, αδελφή. Τα τελευταία 15 χρόνια, όλα τούτα και η Γυναίκα μου. 5 χρόνια πριν, μπήκε ανάμεσά μας ο καρκίνος και μας έδεσε ακόμα πιο πολύ.
Στο νοσοκομείο, την τελευταία μέρα που επικοινωνούσε, ήμασταν όλοι οι αγαπημένοι της πάνω από το κρεβάτι της και μιλούσαμε σιγά, να μην την ενοχλούμε. “Τι λέτε;” μας ρωτάει. “Τίποτα αγάπη μου, απλά έχουμε πρόβλημα με την ασφάλεια του νοσοκομείου επειδή είμαστε πολλοί σε ένα δωμάτιο” “Πείτε τους ότι θα φύγω εγώ”
Και έφυγες ψυχή μου. Βράδυ πρωτομαγιάς. Δεν ήθελες να σε κλαίω αγάπη μου, αλλά εγώ από εγωϊσμό κλαίω, εμένα λυπάμαι. Χωρίς την προσωπικότητά σου, την συντροφιά σου, το πνεύμα σου, την πελώρια αγάπη σου νιώθω ξαφνικά πιο φτωχός, νιώθω ανήμπορος. Με όσα μου χάρισες όμως θα ξανασταθώ στα πόδια μου και θα σε περιέχω μέχρι να κλείσω τα δικά μου μάτια.
Ο Βασίλης σου».